اجتماع چنان پاى بند آن خرافه باشد كه كسى قدرت قيام عليه آن را نداشته باشد در اين اجتماع مردم مىخواهند آن خرافه باشد ، اما سعادت و مصلحت و تكامل انسانها نابودى آن خرافه را حكم مىكند . حكومت مردم بر مردم مىگويد با ملت بساز ولى حكومت مصلحت كه حكومت واقعى است مىگويد صلاح مردم را ببين . مريض چه بسا داروهائى را كه دكتر مىدهد قبول نكند ولى شخص پزشك بايد مراعات مصلحت او را بكند . شجاعت و قاطعيتى را كه براى استقامت در مقابل خرافات و اوهام لازم است هر كسى ندارد و هر انسانى نمىتواند در اين راه با گامى استوار و اراده‌اى راسخ گام نهد . چنان كه شجاعت در برابر حوادث و نباختن خود هنگام برخورد با موانع يكى ديگر از تجليات اين روح قاطع است . به عنوان نمونه در تاريخ اسلامى آمده است كه پيغمبر اكرم در همان زمان سخت‌گيرى كفار و مشركين مكه ، به مسجد الحرام براى طواف تشريف فرما شدند و عده‌اى از كفار و مخالفين سرسخت در گوشه و كنار مسجد الحرام براى اهانت و آزار و اذيت اجتماع كرده بودند . يكى از افراد به محض اينكه نگاهش به پيغمبر اكرم افتاد گفت نگاهش كن ببين يك تنه چه حرفها در آورده و جوان‌هاى ما را فاسد كرده است و بين اولياى امور و فرزندان اختلاف انداخته است ، آخر چه مىرسد به اين شخص كه چنين و چنان كند ؟ پيغمبر اكرم اعتنا نكرد و طواف خود را ادامه داد تا به دور پنچم طواف رسيد آن گاه ايستاد به و به محض ايستادن رنگ از چهره كفار